Filtrowanie win

Włączone filtry:
    Producent

    Nowe produkty

    Promocje

    Kolor Jest 637 produktów.

    Podkategorie

    • Wina Białe

      Wino białe, to jasny trunek gronowy, pozbawiony antocyjanów, powstały w wyniku fermentacji alkoholowej soku wyciśniętego z winogron. Do tej produkcji zazwyczaj używa się jasnych odmian winorośli, takich jak riesling czy chardonnay. Podsiada w większości przypadków lżejszą budowę i niższą zawartość alkoholu niż wino czerwone. Za to częściej od niego ma wysoki cukier resztkowy, co przekłada się na na bardziej lub mniej wyczuwalną na podniebieniu słodycz. Na świecie powstaje o wiele więcej białych niż czerwonych win słodkich. Ponieważ serwujemy białe wino schłodzone, średnio do około dwunastu stopni, służy ono często do orzeźwienia w ciepłe dni i więcej się go konsumuje latem i wiosną.

       

      Białe wino, czyli jakie?

      Białe wina w kieliszku mogą przybierać różne odcienie, rzadko kiedy jest dosłownie białe. Degustatorzy mają słowo wytrych, określenie jasnej, przezroczystej barwy z zielonkawym lub platynowym refleksem jako „słomkowa”. Kolor białego wina będzie rozciągać się od bladożółtego do ciemnożółtego, a nawet brązowego. Wiele zależy od sposobu produkcji i dostępu powietrza podczas fermentacji i dojrzewania białych win, a jeszcze więcej od wieku wina. Z czasem zyskuje ono ciemniejszą barwę, ku bursztynowej. Większość win białych wytrawnych konsumuje się jednak jako młode, zatem, w jaśniejszej kolorystyce.

       

      Czy wino białe powstaje wyłącznie z winnego soku?

      Tak jest najczęściej! To klasyczna metoda produkcji białego wina, do której można nawet wykorzystać ciemne odmiany winorośli. Mówiąc w uproszczeniu moszcz podczas produkcji nie ma kontaktu ze skórkami winogron, w których znajdują się barwniki i garbniki. Białe wino powstaje w ogromnej większości z białych odmian winogron, jednak i od tej reguły są odstępstwa. Ten rzadko spotykany  rodzaj białego wina nosi z francuskiego nazwę blanc de noirs. Tak przykładowo robi się szampana z  ciemnego szczepu pinot noir. Czasem winiarz chcąc zrobić białe wino cięższe i z intensywnym kolorem dopuszcza do kontaktu soku ze skórkami. Tego typu maceracja białego wina wzbogaca i aromat i kolor. O duży krok dalej idą winiarze naturaliści, pozwalając na długą macerację skórek podczas fermentacji i po niej. Daje to już barwy bursztynowe i pomarańczowe, od których czerpią takie wina swą nazwę, oraz niespotykaną w konwencjonalnym białym winie obecność garbnika.

       

      Które białe wino wybrać?

      Część białych win swoją markę opiera na odmianie, z której powstała, inne na pierwszym planie eksponują miejsce pochodzenia wina. Najbardziej znanymi białymi winami odmianowymi są te wykonane z chardonnayriesling i sauvignon blanc. Dobre odmianowe białe wina prezentują cechy typowe dla danych szczepów, takie jak: charakterystyczna aromatyczność, struktura, określona kwasowość oraz oczywiście smak. Dodatkowymi czynnikami wpływającymi na popularność szczepu są łatwość jego uprawy oraz marketing. Innymi odmianami, z których robi się dobre białe wina popularne na całym świecie są pinot gris, gewurztraminer, chenin blanc czy viognier, jednak lista odmian jest o wiele dłuższa. Często winiarz decyduje się na połączenie w jednym białym winie walorów więcej niż jednego szczepu. Powstaje wtedy wino kupażowane, które dzięki zmieszaniu różnych win uzyskuje unikalny charakter. Inną strategię przyjęli winiarze, którzy w pierwszej kolejności eksponują nie odmianę, a obszar kojarzący się z określonym stylem win białych. Przykładem takiego miejsca może być Tokaj na Węgrzech, gdzie produkuje się wyłącznie wina białe, poczynając od win wytrawnych, a kończąc na słynnych na całym świecie winach słodkich.

       

      Gdzie szukać białego wina poza Tokajem?

      Innymi słynnymi regionami kojarzącymi się głównie z produkcją wina białego są między innymi Szampania i Alzacja we Francji, Doliny Mozeli i Renu w Niemczech, obie Wenecje (Euganejska i Julijska), oraz historycznie austriacka Dolina Górnej Adygi we Włoszech. Z mniej znanych krajów winiarskich trzeba wymienić właśnie Austrię, a także po sąsiedzku w naszej części Europy Morawy, Węgry, Słowację i w końcu Polskę, z zachowaniem właściwej skali. Spoza Europy warto wspomnieć modną Nową Zelandię. Regiony te łączy wspólny mianownik chłodnego klimatu, który sprzyja dobrej kwasowości w winogronach, niezbędnej dla rześkiego, białego wina.

      Z czym pić białe wino?

      Wina białe pija się jako dodatek do potraw, ale też wyjątkowo dobrze sprawdzają się w roli aperitifu. Do najpopularniejszych połączeń kulinarnych należy serwowanie białego wina do ryby, dań z białego mięsa, owoców morza czy sałatek. Używa się go także do gotowania jako składnik potrawy. To, które wino białe warto wybrać zależy od charakteru potrawy. Do lekkich dań takich jak świeże sałaty, białe mięso z kurczaka, pstrąg czy krewetki wybierzemy wino lekkie, o wyższej kwasowości. Do dań o większej zawartości tłuszczu, czy bardziej kremowych, takich jak risotto, paella czy tłustsze ryby warto wybrać białe wino o poważniejszej strukturze, winifikowane z udziałem beczki.

      Białe wina z reguły nie posiadają długiego potencjału starzenia (wyjątkiem są szlachetne wina słodkie), są też zazwyczaj łatwiejsze i tańsze w produkcji od win czerwonych. Sprawia to, że ogólnie rzecz biorąc wyróżnia je korzystna cena. Oczywiście cena wina jest składową wielu czynników, jednak ogólna tendencja wskazuje, że za dobre wino białe zapłacimy mniej niż za czerwone. Ze względu na swoją kwasowość, lżejszą od czerwonego wina strukturę oraz brak występowania garbników w skórce winogron, białe wina traktuje się jako łatwe w piciu, dobrze gaszące pragnienie i dające orzeźwienie. Pamiętaj jednak, aby pić odpowiedzialnie!

    • Wina Czerwone

      Produkcja wina czerwonego do dzisiaj trochę przypomina alchemię. Do jego wykonania wykorzystuje się ciemne odmiany winogron, takie jak merlot, syrah, bo tylko w nich zawarte są antocyjany, czyli naturalne barwniki. Co ciekawe znajdują się one wyłącznie w skórkach winogron, a prawie nigdy w samym miąższu. Oprócz tytułowej barwy wina czerwone wyróżnia wyczuwalna na podniebieniu obecność tanin, oraz innych substancji prozdrowotnych, których nie znajdziemy w pozostałych rodzajach wina. Dodatkowo mają one wyższą zawartość alkoholu, niż większość białych, ponieważ ciemne winogrona dłużej dojrzewają, gromadząc więcej cukru.

      Od czego zależy ilość czerwieni?

      Wśród setek odmian ciemnych winogron występują duże różnice w kształcie liści, wielkości kiści i grubości skórek jagody gronowej. Dla przyszłej barwy wina ta cecha jest kluczowa. Zawartość antocyjanów będzie bowiem także zróżnicowana, w poszczególnych szczepach, dając w efekcie szeroką paletę barw winom. Od malinowej, jasnoczerwonej sukni pinota, przez rubiny grenache i fiolety cabernetów, po atramentową czerń, z której słyną malbec i tannat. Dodatkowo kolor zmienia się już w butelce wraz z wiekiem. Młode wina cechuje odcień purpury, a dojrzalsze z czasem zyskują refleksy rude i ceglaste. Samą zaś intensywność barwy określa winiarz w procesie produkcji.

      Jak to jest zrobione?

      Charakterystyczny jest sposób produkcji wina czerwonego – moszcz musi mieć kontakt ze skórkami ( a także z pestkami, a rzadziej z szypułkami), które przekazują winu pigmenty. Proces ten nazywa się maceracją i najczęściej przebiega równolegle z fermentacją. Wraz z nabieraniem koloru podczas maceracji do wina dostają się też substancje charakterystyczne dla win czerwonych: polifenole i fenole, z których najbardziej znanymi są taniny, nazywane także garbnikami. Taniny odpowiadają w czerwonym winie za uczucie szorstkości, ściągania i cierpkości w jamie ustnej, a także za uczucie lekkiej goryczki, które pojawia się na finiszu. To między innymi im zawdzięczamy prozdrowotne właściwości czerwonego wina.

      Dlaczego czerwone jest zdrowsze niż białe?

      Można nieraz spotkać się z opinią medyczną, że regularne spożywanie niewielkich dawek czerwonego wina korzystnie wpływa na nasz organizm. A to ze względu na obecne w nim substancje z grupy polifenoli, uzyskane w procesie maceracji skórek winogron. Związki te są szczególnie związane z zapobieganiem chorobie wieńcowej i chorobom serca. Wino w połączeniu ze zdrową dietą wspomaga metabolizm. Szczególnie cenny jest rezweratrol o właściwościach przeciw-utleniających, zalecany w profilaktyce antyrakowej.

      Które czerwone wino wybrać?

       Wina czerwone to szeroka paleta smaków, aromatów i stylów. Bezpośredni wpływ na produkt finalny mają: rodzaj użytej do produkcji odmiany winorośli, sposób winifikacji, warunki klimatyczno-glebowe oraz wiedza i temperament Winiarza. Zdecydowana większość produkcji win czerwonych to wina wytrawne. Uzyskane wino może być lekkie, soczyście owocowe z niską zawartością tanin. Do takiej grupy win czerwonych należą na przykład te robione z pinot noir (uprawiany i ceniony na całym świecie)zweigelta (czerwone wina austriackie), gamay czy włoskie wina produkowane w apelacji Valpolicella. Kolejną grupę win stanowią te, których strukturę, zwaną też ciałem, określa się jako średnią. Najbardziej znanymi szczepami używanymi do ich produkcji są: cabernet franc – popularne wina francuskie z Bordeaux czy węgierskie z Villany, sangiovese – słynne chianti z Toskanii, znane na całym świecie grenache i merlot, a także mencia, barbera, carmenere czy montepulciano. Ostatnią grupę stanowią wina czerwone o mocnej budowie, charakteryzujące się dużą koncentracją, gęstością, często także większą zawartością garbników i alkoholu. Prawie zawsze leżakują też w drewnianej beczce. To właśnie te wina posiadają z reguły największy potencjał starzenia, osiągają najwyższe ceny i są najbardziej pożądane przez miłośników dobrych win czerwonych. Do najbardziej znanych odmian dających mocno zbudowane wina czerwone zaliczamy: tempranillo, hiszpańskiego zawodnika w najlepszych wersjach z regionów Ribera del Duero i Rioja; nebbiolo, z którego robi się słynne włoskie wino barolo; francuski, choć bardziej znany z Argentyny malbec, uważany za najprzystępniejsze i najbardziej pijalne spośród ciężkich win czerwonych; syrah z Doliny Rodanu, modny i uprawiany z powodzeniem na całym świecie, oraz oczywiście cabernet sauvignon, czyli najpopularniejsza spośród wszystkich odmian.

      Z czym pić?

      Jak i z czym najlepiej pić dobre czerwone wino? Oczywiście trafnym pomysłem jest degustowanie wina jako aperitif, a więc solo. Niektórzy mogą jednak uznać, że czerwone wino wytrawne, zwłaszcza to o większej zawartości tanin, jest wymagające czy wręcz męczące w piciu. Wtedy warto sięgnąć po jedzenie. Zawarte w czerwonym winie taniny łączą się z białkiem, stanowiąc dla niego przeciwwagę, natomiast kwasowość wina równoważy soczystość tłuszczu zawartego w mięsie. Dlatego właśnie za najlepsze wino do steka, gulaszu czy innych dań z wołowiny lub baraniny uważa się ciężkie wina czerwone. Jeżeli z kolei szukamy koniunkcji wina z lżejszym jedzeniem i potrzebne nam wino do pizzy lub wino do kaczki, to nadal będziemy szukać win o znacznej kwasowości, jednak już niekoniecznie mocno tanicznych i skoncentrowanych. Wtedy lepiej sprawdzi się czerwone wino średniej lub lekkiej budowy, nie dominujące, a jedynie uzupełniające i wzbogacające potrawę. Czerwone wina pasują też do całej gamy serów, zwłaszcza twardych i długodojrzewających.

      Bez względu na to, czy lubisz lekkie, czy ciężkie wino czerwone, pamiętaj aby pić odpowiedzialnie!

    • Wina Różowe

      Wino różowe to rodzaj wina produkowany z ciemnych winogron w procesie podobnym do produkcji wina czerwonego. O wiele krótszy okres kontaktu moszczu ze skórkami skutkuje tylko delikatnym zabarwieniem wina właśnie na kolor różowy. Najczęściej nazywa się ten typ win francuskim określeniem różowej barwy, czyli „rosé”. Nie ze snobizmu, tylko z szacunku dla tradycji, bo we Francji właśnie, a dokładnie w Prowansji, narodziło się przed wiekami różowe wino. Jednak nie każde rosé będzie wyglądać różowo w butelce.

       

      Czy na pewno różowe?

      Wygląd i atrakcyjna barwa ma tutaj bardzo duże znaczenie, dlatego też stosuje się najczęściej butelki z przezroczystego szkła. Widać przez nie wtedy najlepiej odcień kolorystyczny. A paleta jest naprawdę niemała, od połyskującej miedzi, przez blady pomarańcz po soczystą fuksję i magentę. W degustacjach regularnie pojawia się określenie „łososiowy”, odnoszące się raczej do rejestrów jaśniejszych, typowych dla prowansalskiego rosé. Większe wysycenie barwy opisują skojarzenia z owocami, jak malina czy różowy grejpfrut. Tradycyjnie hiszpańskie wina z Kastylii i Nawarry przodowały w tych odcieniach, ale dziś to już nie jest reguła. W Hiszpanii różowe wino nazywa się rosado, a we Włoszech rosato.

       

      Wytrawne, czy z wyczuwalną słodyczą?

      Wytrawne wino różowe jest najczęściej produkowanym rodzajem wina różowego.  Jednak wiele osób kojarzy cukierkową barwę z cukierkową słodyczą. I nie bez powodu, istnieją także popularne wina półwytrawne i półsłodkie. Ich ojczyzną jest Andegawenia nad Loarą (fr. Anjou), a prawdziwym matecznikiem daleka Kalifornia! Uzyskuje się je nie fermentując całego cukru zawartego w winogronie w alkohol. Do tego typu wina często wykorzystuje się takie szczepy jak chętnie konsumowany w USA zinfandel, czyli primitivo, włoskie  lambrusco czy moscato. Różowe wina można produkować niemal z wszystkich ciemnych odmian winogron, jednak niektóre zyskały większą popularność w tym zakresie. Tradycyjnie wytrawne wino różowe robi się z takich odmian jak grenache, pinot noir, sangiovese, cabernet franc, kekfrankos, mataro, rzadziej syrah czy cabernet sauvignon.   Aromaty i nuty smakowe charakterystyczne dla wina różowego to przede wszystkim truskawka, poziomka i malina. Cena wina różowego jest zazwyczaj zbliżona do cen win białych i niższa niż ceny win czerwonych, choć oczywiście nie musi być to regułą.

       

      Jak się robi wino różowe?

      Jeśli chodzi o produkcję wina różowego to istnieje więcej niż jedna metoda. Ta, która nasuwa się w sposób intuicyjny, a więc zmieszanie wina białego i czerwonego jest w Europie prawnie zakazana. Wyjątkiem jest produkcja różowego szampana, który powstaje właśnie w ten sposób. Metodą najpopularniejszą, odpowiadającą za większość komercyjnej produkcji wina różowego, jest metoda maceracji. Polega ona na wyciśnięciu z winogron soku (który nazywany jest moszczem) i umieszczeniu go w zbiorniku razem ze skórkami owoców, tak aby pigment w nich zawarty zabarwił moszcz. W przeciwieństwie do win czerwonych, które mają kontakt ze skórkami przez całą fermentację, wino różowe maceruje się od kilku do 36 godzin. Druga metoda, stosowana na mniejszą skalę, to metoda saignee, czyli „wykrwawiania”. Powstałe w ten sposób wino różowe jest w istocie produktem ubocznym produkcji wina czerwonego. Winiarz aby zintensyfikować aromaty, garbniki i koncentrację czerwonego wina, w początkowej fazie fermentacji upuszcza około 10% moszczu. Sok ten zostanie następnie osobno przefermentowany właśnie do postaci wina różowego. Powstałe wino będzie miało intensywniejszą barwę, będzie mocniej skoncentrowane oraz będzie bardziej pikantne w smaku. Wyróżnia się jeszcze trzeci sposób wykonywania różowego wina, czyli tzw. winifikacja „na szaro”. Wykorzystuje się w niej odmiany, które naturalnie posiadają różową (według niektórych szarą) skórkę i miąższ. Powstałe z nich wino ma kolor bladoróżowy lub łososiowy.

       

      Różowe ciekawostki: wina szare , musujące i całkiem poważne

      Do niszowej produkcji szarych win nadają się lubiane szczepy pinot gris i gewurztraminer, których dojrzałe jagody mają faktycznie szaro-różową skórkę. Z kolei różowe wina musujące to wedle tradycji z Szampanii połączenie czerwonego wina z pinot noir, oraz pinot meunier z chardonnay. Oczywiście w wielu regionach zastępuje się je lokalnymi odmianami, tam gdzie doświadczenie winiarzy i warunki klimatyczne pozwalają naśladować niedościgły wzór szampana. W Hiszpanii znajdziemy zatem różowe wino musujące typu Cava, w Niemczech Sekt rosé, na Węgrzech Pezsgo, a we Włoszech nawet Prosecco rosato, dopiero co dopuszczone do oficjalnej dystrybucji (pierwszy w historii rocznik to 2020). Wspólny mianownik różnych przecież różowych to rześkość! Jedyne ciężkie i poważne różowe wino wytrawne z większym potencjałem dojrzewania powstaje w Dolinie Rodanu i nazywa się Tavel.

       

      Z czym pić wino różowe?

      Różowe wino najchętniej pijemy jako aperitif w ciepły dzień. Francuzi z kolei po wino różowe sięgają częściej gdy nadchodzi jesień. A co jeśli chcemy wino różowe zestawić z posiłkiem? Lekkie i delikatne wino jak np. różowe grenache z Langwedocji albo włoskie chiaretto podamy z jedzeniem o podobnym charakterze, a więc świeżą sałatką lub wędlinami. Róż będzie także dobrym winem do łososia lub mocniej doprawionych owoców morza. Lepiej zbudowane wina różowe będą z kolei dobrym towarzyszem np. dla grillowanych, dobrze przyprawionych mięs. Pamiętajcie aby pić odpowiedzialnie!

    na stronę
    Pokazuje 1 - 24 z 637 elementów
    Pokazuje 1 - 24 z 637 elementów